De landelijke bevolking leeft overwegend nomadisch in traditionele vilten tenten, yurten, en voorziet in haar bestaansbehoeften door veeteelt; schapen, paarden en kamelen worden in vrijlopende kuddes gehouden. Buiten een autoweg van circa 120 kilometer zijn er geen verharde wegen. In het Noorden van het land is enige vorm van industrie in de vorm van houtverwerking en mijnbouw.
Tot 1990 was Mongolië een communistische eenpartijstaat en heette het land Volksrepubliek Mongolië. De regering was gemodelleerd volgens het Sovjetsysteem. Alleen de communistische partij (MPRP) had officiële toestemming om te functioneren. Na een periode van instabiliteit gedurende de eerste twintig jaar onder communistische leiding bestond er tot december 1989 geen significante vorm van onvrede. Collectivisatie van de landbouw en de uitbreiding van vaste woongelegenheden ondervonden geen waarneembare oppositie. In 1990 werden democratische hervormingen doorgevoerd, inclusief een nieuwe grondwet.