Ik weet niet of iemand ooit het ballet De stervende zwaan van Tsjaikovski heeft gezien, maar sinds onze nationale trots is overgenomen door de Fransen zijn we met z'n allen stille getuigen van deze tragische voorstelling. Wat mij opvalt is de achteruitgang bij wat ooit onze Koninklijke Luchtvaart Maatschappij was. Er is niets koninklijks meer aan!
Zo heb je in de economyclass het idee dat je in een revalidatiecentrum zit; je moet je in allerlei bochten wringen om nog een beetje comfortabel te kunnen zitten. En volgens mij lukt dat alleen met behulp van een fysiotherapeut. Op de Europese routes is de businessclass alleen te herkennen aan het afscheidingsgordijn. En ik geloof dat je voor ruim 500 euro meer, 7 millimeter extra beenruimte hebt. Ik vlieg het retourtje Amsterdam-Kaapstad wel zes keer per jaar en dat is een hele zit. Vooral als je zoals ik met je gewrichten loopt te tobben. Dus is businessclass voor mij de enige optie.
Waar je bij andere maatschappijen nog met alle egards wordt onthaald, is het bij de KLM afzien geblazen. Het begint al in de armoedige lounge voor intercontinentale vluchten. Die lijkt tegenwoordig wel een opvangshelter voor radeloze passagiers met een gratis zakje nootjes. Vervolgens moet je nog een marathon lopen alvorens totaal uitgeput bij de gate aan te komen. Na het opstijgen schiet de catering op alle fronten tekort. De portie is zó klein dat je na een uur alweer scheurende honger hebt. Het wordt in één keer opgediend. Want stel je voor dat je voor bedragen tussen de 2500 en 6000 euro (!!) je passagiers verblijdt met wat extra aandacht. Op een lange vlucht krijg je vlak voor de landing nog een klef broodje. Ik denk nog geen 3 euro handel (zou mijn vader gezegd hebben). En dan vinden ze het gek dat de agressie aan boord toeneemt?
André Hazes, Gerard Joling en onlangs Wim Kieft zijn de BN'rs die even een waas voor hun ogen kregen. Ga maar eens elf uur lang KL(E)M zitten, het enige wat je dan kunt doen is je KL(E)M zuipen om de vlucht door te komen! Waarom gebeurt het niet aan boord van grote oosterse of niet-Europese maatschappijen?
Laatst gevlogen met Sri Lankan Airlines. Een maatschappij van een derdewereldland! Ik viel van mijn businessclass-stoel van verbazing. De stoelen, het eten opgediend door lieftallige meisjes met wespentailles... Wie is er verantwoordelijk voor de teloorgang van onze nationale trots? Zijn de Fransen bezig ons stiekem uit de lucht te halen? De jaarcijfers waren goed. Maar dat is niet zo gek als je op werkelijk alles beknibbelt! Mag ik alsjeblieft het nieuwe KLM-uniform ontwerpen, want dat is ook echt niet meer van deze tijd? En meedenken over het interieur? En tips geven om het iedereen naar de zin te maken? Aah, mag het?
Volgens mij houd je met goed eten en goede service alle passagiers te vriend. Als een derdewereldland het kan, dan moet het voor ons toch helemaal geen probleem zijn? En dan zwijg ik maar over de schandelijke tarieven die worden gehanteerd. Ik vlieg voortaan voor de helft van de prijs via Frankfurt en zit dan first class! Ik was altijd zo trots op dat blauw. En nu zinkt het lood me in de schoenen als ik die kisten zie staan, en hoor ik in mijn hoofd de muziek van het Zwanenmeer. Straks zijn er door toedoen van Air France helemaal geen zwanen meer! De overheid zou onze trots moeten terugkopen en zorgen dat die kroon weer wordt opgepoetst. Ik heb nog een ticket Kaapstad liggen, maar dat stuur ik terug. Ik ga lekker met de trots van Zuid-Afrika, dan maar een overstap. Die zou ik toch al hebben gemaakt.
Deze column is met toestemming van de auteur overgenomen uit De Telegraaf.
